Prof Steven J Frank, MD^a sjfrank@mdanderson.org ∙ Prof Paul M Busse, MD PhD^h ∙ Prof J Jack Lee, PhD^b ∙ Prof David I Rosenthal, MD^a ∙ Mike Hernandez, MS^b ∙ David M Swanson, PhD^b ∙ et al. Show more

Συνοπτικά.

Ιστορικό:
 Η ακτινοθεραπεία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της θεραπείας για την αντιμετώπιση του  καρκίνου του στοματοφάρυγγα. Η τοξικότητα από την τρέχουσα υπερσύγχρονη ακτινοθεραπεία φωτονίων, την ακτινοθεραπεία με ρυθμιζόμενη ένταση (IMRT), έχει ωθήσει την αναζήτηση εναλλακτικών, λιγότερο τοξικών θεραπειών. Μια τέτοια εναλλακτική λύση που μπορεί να αποεντατικοποιήσει  τη θεραπεία είναι η θεραπεία πρωτονίων. Σε αυτή τη δοκιμή, στοχεύσαμε να συγκρίνουμε άμεσα το IMRT με τη θεραπεία πρωτονίων με ρυθμιζόμενη ένταση (IMPT), και οι δύο ταυτόχρονα με τη συστηματική θεραπεία, υποθέτοντας συγκρίσιμο έλεγχο και επιβίωση της νόσου και χαμηλότερη τοξικότητα.

Μέθοδοι :
Αυτή η τυχαιοποιημένη, πολυκεντρική, ανοιχτή, μη κατωτερότητας, δοκιμή φάσης 3 διεξήχθη σε 21 τοποθεσίες (κέντρα καρκίνου ή πανεπιστήμια) στις ΗΠΑ. Ασθενείς (ηλικίας ≥18 ετών) με στοματοφαρυγγικό καρκίνο σταδίου ΙΙΙ ή σταδίου IV στρατολογήθηκαν και κατανεμήθηκαν τυχαία 1:1 για να λάβουν  IMPT ή IMRT. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με ακτινοθεραπεία έως 70 Gy σε 33 συνεδρίες στη θέση του πρωτοπαθούς όγκου και στην τραχηλική λεμφαδενοπάθεια. Ο τύπος, το πρόγραμμα και η δόση της επαγωγής ή της ταυτόχρονης συστηματικής θεραπείας επιλέχθηκαν τοπικά από το διεπιστημονικό συμβούλιο όγκολόγων κάθε ιδρύματος και ήταν σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες. Το κύριο καταληκτικό σημείο ήταν η επιβίωση χωρίς εξέλιξη και αξιολογήθηκε στον πληθυσμό με πρόθεση θεραπείας. Τα αποτελέσματα ασφάλειας αξιολογήθηκαν στον πληθυσμό ανά πρωτόκολλο (δηλαδή, ασθενείς που έλαβαν την καθορισμένη θεραπεία). Χρησιμοποιήθηκε ένα περιθώριο μη κατωτερότητας 9 ποσοστιαίων μονάδων για επιβίωση χωρίς εξέλιξη στα 3 χρόνια. Αυτή η δοκιμή είναι εγγεγραμμένη στο ClinicalTrials.gov (NCT01893307) και είναι κλειστή για περαιτέρω επεξεργασία μετά από προκαθορισμένη ενδιάμεση ανάλυση.

Ευρήματα:
Από τις 10 Οκτωβρίου 2013 έως την 1η Μαΐου 2022, 440 ασθενείς συναίνεσαν (διάμεση ηλικία 61 έτη [IQR 55–68], 399 [91%] άνδρες, 409 [93%] Λευκοί). 221 κατανεμήθηκαν στην ομάδα IMPT (με 160 [72%] να λαμβάνουν IMPT) και 219 στην ομάδα IMRT (136 [62%] να λαμβάνουν IMRT). Σε διάμεσο χρόνο παρακολούθησης 3,2 ετών, τα ποσοστά επιβίωσης χωρίς εξέλιξη για την ομάδα IMPT ήταν 82,5% (95% CI 76,1–87,3) στα 3 χρόνια και 81,3% (74,5–86,5) στα 5 χρόνια. Τα αντίστοιχα ποσοστά για την ομάδα IMRT ήταν 83,0% (76,7–87,7) και 76,2% (68,0–82,6, αναλογία κινδύνου [HR] 0,88 [95% CI 0,57–1,35], p=0,005 για μη κατωτερότητα της IMPT). Τα συνολικά ποσοστά επιβίωσης μετά από IMPT ήταν 90,9% στα 5 χρόνια έναντι 81,0% μετά από IMRT (HR 0,58 [95% CI 0,34–0,99], p=0,045). Θάνατοι που σχετίζονται με τη θεραπεία σημειώθηκαν σε εννέα ασθενείς. έξι στον όμιλο IMRT και τρεις στον όμιλο IMPT. Θάνατοι από εξέλιξη της νόσου σημειώθηκαν σε 27 ασθενείς. 18 στον όμιλο IMRT και εννέα στον όμιλο IMPT. Τα ποσοστά ελέγχου της νόσου 5 ετών για το IMPT έναντι του IMRT ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων θεραπείας (τοπικές υποτροπές 2,9% έναντι 5,6%, p=0,474, περιφερειακές υποτροπές 3,4% έναντι 3,2%, p=0,860 και απομακρυσμένες μεταστάσεις 9,1% έναντι 8,9%, p=0,897). Η σοβαρή λεμφοπενία ήταν πιο συχνή στην ομάδα IMRT (89% έναντι 76%), όπως και η δυσφαγία (49% έναντι 31%), η ξηροστομία (45% έναντι 33%) και η εξάρτηση από γαστροστομία (40,2% έναντι 26,8%, p=0,018).

Ερμηνεία:
Το IMPT έδειξε μη κατωτερότητα έναντι του IMRT για επιβίωση χωρίς εξέλιξη, βελτίωση της συνολικής επιβίωσης, παρόμοιο έλεγχο της νόσου και μειωμένη τοξικότητα υψηλού βαθμού σε σχέση με το IMRT. Οι θάνατοι που σχετίζονται με τη θεραπεία και μετά την εξέλιξη της νόσου εμφανίστηκαν συχνότερα με το IMRT. Το IMPT είναι μια νέα τυπική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με καρκίνο του στοματοφάρυγγα.